តើយើងបង្រៀនពីការផ្សះផ្សាទាំងអស់មែនទេ?

យើងបង្រៀនការផ្សះផ្សា ៣៤៨ មនុស្សខ្លះប្រកែកថាទ្រឹស្ដីនៃព្រះត្រីឯកបង្រៀនអំពីសកលលោកពោលគឺការសន្មតថាមនុស្សគ្រប់គ្នានឹងត្រូវបានសង្គ្រោះ។ ពីព្រោះវាមិនសំខាន់ទេថាតើគាត់ល្អឬអាក្រក់ប្រែចិត្តឬអត់ឬក៏ថាតើគាត់បានទទួលយកឬបដិសេធព្រះយេស៊ូវ។ ដូច្នេះគ្មាននរកទេ។

ខ្ញុំមានការលំបាកចំនួនពីរជាមួយនឹងការអះអាងនេះដែលជាមរតកៈ
សម្រាប់រឿងមួយជំនឿលើព្រះត្រីឯកមិនតម្រូវឱ្យមានជំនឿលើការផ្សះផ្សាទាំងអស់នោះទេ។ អ្នកល្បីខាងសាសនាជនជាតិស្វីសដ៏ល្បីល្បាញលោកខាលបារ៉ាត់មិនបានបង្រៀនពីសាកលលោកទេហើយក៏មិនមែនជាអ្នកទ្រឹស្ដីលោកថូម៉ាសអេហ្វតូរីសនិងជែមប៊ីតូរីសដែរ។ នៅក្នុងហ្គ្រេសហ្គ្រេសមេនអន្តរជាតិ (WKG) យើងបង្រៀនទ្រឹស្តីនៃព្រះត្រៃឯកប៉ុន្តែមិនមែនការផ្សះផ្សារជាសកលទេ។ គេហទំព័រអាមេរិចរបស់យើងនិយាយដូចតទៅនេះ៖ ការផ្សះផ្សាឡើងវិញគឺជាការសន្មតខុសដែលអះអាងថានៅចុងបញ្ចប់នៃពិភពលោកព្រលឹងនៃមនុស្សទេវតានិងបិសាចត្រូវបានសង្គ្រោះដោយព្រះគុណរបស់ព្រះ។ អ្នកសាកលវិទ្យាល័យខ្លះថែមទាំងជឿថាការប្រែចិត្តចំពោះព្រះជាម្ចាស់និងការជឿលើព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទគឺមិនចាំបាច់ទេ។ អ្នកវិទូសកលបដិសេធគោលលទ្ធិព្រះត្រៃឯកហើយមនុស្សជាច្រើនដែលជឿលើការផ្សះផ្សារជាសកលគឺមិនឯករាជ្យ។

គ្មានទំនាក់ទំនងបង្ខំទេ

ផ្ទុយពីការសម្រុះសម្រួលទាំងអស់ព្រះគម្ពីរបង្រៀនថាមនុស្សម្នាក់អាចត្រូវបានសង្គ្រោះតាមរយៈព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ (កិច្ចការ ២៦:២៣) ។ តាមរយៈគាត់ដែលត្រូវបានជ្រើសរើសដោយព្រះសម្រាប់យើងមនុស្សជាតិទាំងអស់ត្រូវបានជ្រើសរើស។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយនៅទីបំផុតនេះមិនមានន័យថាមនុស្សទាំងអស់នឹងទទួលយកអំណោយនេះពីព្រះទេ។ ព្រះចង់ ឲ្យ មនុស្សទាំងអស់ប្រែចិត្ត។ គាត់បានបង្កើតមនុស្សហើយបានលោះពួកគេសម្រាប់ទំនាក់ទំនងរស់នៅជាមួយគាត់តាមរយៈព្រះគ្រីស្ទ។ ទំនាក់ទំនងពិតប្រាកដមិនអាចបង្ខំបានទេ!

យើងជឿជាក់ថាតាមរយៈព្រះគ្រិស្ដព្រះជាម្ចាស់បានបង្កើតអំណោយនិងយុត្តិធម៍សំរាប់មនុស្សទាំងអស់សូម្បីតែអ្នកដែលមិនជឿលើដំណឹងល្អរហូតដល់ពួកគេស្លាប់។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយអ្នកដែលបដិសេធព្រះដោយសារតែជម្រើសផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ពួកគេមិនត្រូវបានសង្គ្រោះទេ។ អ្នកអានព្រះគម្ពីរដែលមានការយកចិត្តទុកដាក់ទទួលស្គាល់នៅពេលសិក្សាព្រះគម្ពីរថាយើងមិនអាចច្រានចោលលទ្ធភាពដែលនៅទីបញ្ចប់មនុស្សគ្រប់គ្នានឹងប្រែចិត្តហើយអាចទទួលអំណោយទាននៃការប្រោសលោះរបស់ព្រះ។ ទោះយ៉ាងណាអត្ថបទព្រះគម្ពីរមិនត្រូវបានសន្និដ្ឋានទេហើយសម្រាប់ហេតុផលនេះយើងមិនច្រណែននឹងប្រធានបទនេះទេ។

ការលំបាកផ្សេងទៀតដែលកើតឡើងមានដូចខាងក្រោម៖
ហេតុអ្វីបានជាលទ្ធភាពនៃមនុស្សទាំងអស់ដែលបានសង្រ្គោះអាចបណ្តាលឱ្យមានអាកប្បកិរិយាអវិជ្ជមាននិងការតិះដៀលពីសាសនាខុសឆ្គង? សូម្បីតែជំនឿសាសនានៅដើមដំបូងក៏មិនមានភាពច្របូកច្របល់ក្នុងការជឿលើនរកដែរ។ ពាក្យប្រៀបធៀបក្នុងគម្ពីរនិយាយអំពីអណ្តាតភ្លើងភាពងងឹតខ្លាំងពេកនិងស្រែកថ្ងូរធ្មេញ។ ពួកគេតំណាងឱ្យស្ថានភាពដែលកើតឡើងនៅពេលមនុស្សម្នាក់បាត់បង់ជារៀងរហូតហើយរស់នៅក្នុងពិភពលោកមួយដែលគាត់ឃ្លាតឆ្ងាយពីបរិយាកាសរបស់គាត់ចុះចាញ់សេចក្តីប៉ងប្រាថ្នានៃបេះដូងអាត្មានិយមរបស់គាត់ហើយដឹងប្រភពនៃសេចក្តីស្រឡាញ់សប្បុរសនិងសេចក្តីពិត។ បដិសេធ។

ប្រសិនបើអ្នកយកពាក្យប្រៀបធៀបទាំងនេះតាមព្យញ្ជនៈពួកគេពិតជាគួរឱ្យខ្លាចណាស់។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយការប្រៀបធៀបមិនគួរត្រូវបានគេយកតាមព្យញ្ជនៈទេពួកគេគ្រាន់តែមានបំណងតំណាងឱ្យទិដ្ឋភាពផ្សេងៗគ្នានៃប្រធានបទ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយតាមរយៈពួកគេយើងអាចឃើញថានរកមិនថាវាមានឬអត់នោះមិនមែនជាកន្លែងដែលត្រូវរស់នៅទេ។ ការរំជើបរំជួលបំណងប្រាថ្នាដែលមនុស្សទាំងអស់ឬមនុស្សជាតិនឹងត្រូវបានជួយសង្គ្រោះហើយថាគ្មាននរណាម្នាក់នឹងទទួលរងនូវការឈឺចាប់នៃនរកទេដែលមិនធ្វើឱ្យមនុស្សមានវណ្ណៈជាស្វ័យប្រវត្តិ។

តើគ្រីស្ទបរិស័ទអ្វីដែលមិនចង់អោយមនុស្សគ្រប់គ្នាដែលធ្លាប់រស់នៅប្រែចិត្តហើយទទួលការអត់ទោសពីព្រះជាម្ចាស់? គំនិតដែលថាមនុស្សជាតិទាំងអស់នឹងត្រូវបានផ្លាស់ប្តូរដោយព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធហើយនឹងនៅស្ថានសួគ៌ជាមួយគ្នាគឺជាការចង់បាន។ នោះហើយជាអ្វីដែលព្រះសព្វព្រះហឫទ័យ! គាត់ចង់ឱ្យមនុស្សទាំងអស់ងាកមករកគាត់ហើយមិនទទួលរងនូវផលវិបាកនៃការបោះបង់ចោលការផ្តល់ជូនស្នេហា។ ព្រះមានព្រះទ័យចង់បានវាពីព្រោះគាត់ស្រឡាញ់ពិភពលោកនិងអ្វីៗទាំងអស់នៅក្នុងពិភពលោក៖ «ត្បិតព្រះទ្រង់ស្រឡាញ់មនុស្សលោកដោយប្រទានបុត្រាបង្កើតតែមួយរបស់ព្រះអង្គមកដើម្បី ឲ្យ អស់អ្នកដែលជឿលើព្រះអង្គមិនបាត់បង់ទេតែជាជីវិតអស់កល្បជានិច្ច។ មាន” (យ៉ូហាន ១:១៤) ។ ព្រះជំរុញឱ្យយើងស្រឡាញ់សត្រូវរបស់យើងដូចជាព្រះយេស៊ូផ្ទាល់គឺយូដាសអ៊ីស្ការីយ៉ុតជាជនក្បត់របស់ព្រះអង្គនៅពិធីជប់លៀងចុងក្រោយ (យ៉ូន។ ១៣: ១; ២៦) ហើយបម្រើលោកនៅលើឈើឆ្កាង (លូកា ២៣:៣៤) ស្រឡាញ់។

បិទពីខាងក្នុង?

យ៉ាងណាក៏ដោយព្រះគម្ពីរមិនធានាថាមនុស្សទាំងអស់នឹងទទួលយកសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ព្រះឡើយ។ វាថែមទាំងព្រមានថាវាអាចទៅរួចដែលថាមនុស្សមួយចំនួនអាចបដិសេធការផ្តល់ការអភ័យទោសនិងការទទួលយកនិងការទទួលយកដែលទាក់ទងនឹងវា។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយវាពិបាកក្នុងការជឿថានរណាម្នាក់នឹងធ្វើការសំរេចចិត្តបែបនេះ។ ហើយវារឹតតែអស្ចារ្យទៅទៀតដែលមនុស្សម្នាក់បដិសេធមិនផ្តល់នូវទំនាក់ទំនងស្នេហាជាមួយព្រះ។ នៅក្នុងសៀវភៅរបស់គាត់ការលែងលះដ៏អស្ចារ្យលោកស៊ីលយូវីសបានពិពណ៌នាថា៖ «ខ្ញុំជឿជាក់ថាអ្នកដែលជាប់ទោសគឺនៅក្នុងវិធីមួយចំនួនដែលពួកឧទ្ទាមទទួលបានជោគជ័យរហូតដល់ទីបញ្ចប់។ ថាទ្វារនរកត្រូវបានចាក់សោពីខាងក្នុង។ »

បំណងប្រាថ្នារបស់ព្រះសម្រាប់មនុស្សគ្រប់គ្នា

ភាពជាសកលមិនគួរត្រូវបានយល់ច្រឡំជាមួយវិសាលភាពសកលឬសកលនៃប្រសិទ្ធភាពនៃអ្វីដែលព្រះគ្រីស្ទបានធ្វើសម្រាប់យើងឡើយ។ មនុស្សជាតិទាំងអស់ត្រូវបានជ្រើសរើសតាមរយៈព្រះយេស៊ូគ្រិស្ដជាព្រះដែលព្រះជាម្ចាស់បានជ្រើសរើស។ ទោះបីនេះមិនមែនមានន័យថាយើងអាចនិយាយយ៉ាងប្រាកដថាមនុស្សទាំងអស់នឹងទទួលយកអំណោយនេះពីព្រះនោះយើងប្រាកដជាសង្ឃឹមលើវាជាមិនខាន។

សាវ័កពេត្រុសសរសេរថា៖ «ព្រះអម្ចាស់មិនបង្អង់យូរដូចសេចក្ដីសន្យាដែលអ្នកខ្លះពិចារណានោះទេ។ គាត់មានភាពអត់ធ្មត់នឹងអ្នកហើយមិនចង់អោយនរណាម្នាក់បាត់បង់នោះទេតែមនុស្សគ្រប់គ្នារកឡានក្រុង» (ពេត្រុសទី ២ ២: ៤) ។ ព្រះបានធ្វើអ្វីគ្រប់យ៉ាងដែលអាចធ្វើទៅបានសម្រាប់គាត់ដើម្បីឱ្យយើងដោះលែងយើងពីទារុណកម្មនៃនរក។

ប៉ុន្តែនៅទីបំផុតព្រះនឹងមិនបំពានការសម្រេចចិត្តដែលបានសំរេចដោយអ្នកដែលបដិសេធសេចក្តីស្រឡាញ់របស់ទ្រង់ហើយងាកចេញពីគេឡើយ។ ដោយសារតែដើម្បីមិនអើពើនឹងគំនិតឆន្ទៈនិងដួងចិត្តរបស់ពួកគេគាត់នឹងត្រូវបង្វែរមនុស្សជាតិរបស់ពួកគេហើយមិនបានបង្កើតពួកគេទេ។ ប្រសិនបើគាត់ធ្វើដូច្នេះនឹងមិនមានមនុស្សណាម្នាក់ដែលអាចទទួលយកអំណោយទានដ៏មានតម្លៃបំផុតរបស់ព្រះ - ជីវិតនៅក្នុងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។ ព្រះបានបង្កើតមនុស្សជាតិហើយជួយសង្គ្រោះពួកគេដូច្នេះពួកគេអាចមានទំនាក់ទំនងពិតជាមួយគាត់ហើយមិនអាចមានទំនាក់ទំនងនោះបានឡើយ។

មិនមែនទាំងអស់គ្នាសុទ្ធតែរួបរួមជាមួយព្រះគ្រីស្ទទេ

ព្រះគម្ពីរមិនបានចែងអំពីភាពខុសគ្នារវាងអ្នកជឿនិងអ្នកមិនជឿហើយយើងក៏មិនគួរធ្វើដូច្នោះដែរ។ នៅពេលដែលយើងនិយាយថាមនុស្សទាំងអស់ត្រូវបានអត់ទោសអោយសង្រ្គោះនិងបានផ្សះផ្សាជាមួយព្រះមានន័យថានៅពេលយើងទាំងអស់គ្នាជារបស់ព្រះគ្រីស្ទមិនមែនគ្រប់គ្នាសុទ្ធតែមានទំនាក់ទំនងជាមួយគាត់ទេ។ ខណៈពេលដែលព្រះបានផ្សះផ្សាមនុស្សទាំងអស់ទៅអង្គទ្រង់មិនមែនមនុស្សទាំងអស់បានទទួលយកការផ្សះផ្សានេះទេ។ ហេតុដូច្នេះហើយបានជាសាវ័កប៉ុលបាននិយាយថា“ ដ្បិតព្រះបានគង់នៅក្នុងព្រះគ្រីស្ទហើយបានផ្សះផ្សាលោកិយដោយអង្គទ្រង់ផ្ទាល់ហើយមិនបានរាប់ពីអំពើបាបរបស់ពួកគេទាស់នឹងពួកគេឡើយហើយបានលើកឡើងនូវពាក្យនៃការផ្សះផ្សាក្នុងចំណោមយើង។ ដូច្នេះឥឡូវនេះយើងជាទូតរបស់ព្រះគ្រិស្ដព្រោះព្រះជាម្ចាស់លើកទឹកចិត្ដយើង។ ដូច្នេះឥឡូវនេះជំនួសឱ្យព្រះគ្រីស្ទយើងសុំឱ្យផ្សះផ្សាជាមួយព្រះ! (កូរិនថូសទី ១ ២: ១០-១៣) ។ សម្រាប់ហេតុផលនេះយើងមិនវិនិច្ឆ័យមនុស្សទេប៉ុន្តែប្រាប់ពួកគេថាការផ្សះផ្សាជាមួយព្រះត្រូវបានសម្រេចដោយព្រះគ្រីស្ទហើយអាចរកបានជាការផ្តល់ជូនដល់មនុស្សគ្រប់គ្នា។

ការព្រួយបារម្ភរបស់យើងគួរតែជាសក្ខីភាពដ៏រស់រវើកមួយដោយការចែករំលែកសេចក្តីពិតក្នុងព្រះគម្ពីរអំពីចរិតលក្ខណៈរបស់ព្រះជាម្ចាស់ - នោះគឺជាគំនិតនិងក្តីអាណិតអាសូររបស់គាត់ចំពោះមនុស្សជាតិ - នៅក្នុងបរិស្ថានរបស់យើង។ យើងបង្រៀនអំពីរជ្ជកាលទាំងមូលរបស់ព្រះគ្រីស្ទនិងក្តីសង្ឃឹមសម្រាប់ការផ្សះផ្សាជាមួយមនុស្សទាំងអស់។ ព្រះគម្ពីរប្រាប់យើងពីរបៀបដែលព្រះសព្វព្រះហឫទ័យ ឲ្យ មនុស្សទាំងអស់មករកទ្រង់ដោយការប្រែចិត្តហើយទទួលយកការអត់ទោសពីគេ - ជាការចង់បានដែលយើងមានអារម្មណ៍។

ដោយយ៉ូសែប Tkach