ការធ្វើទារុណកម្មអស់កល្បជានិច្ចនៃឋាននរក - ការសងសឹករបស់ព្រះឬរបស់មនុស្ស?

ឋាននរកគឺជាប្រធានបទដែលអ្នកជឿជាច្រើនរំភើបចិត្តប៉ុន្តែវាក៏ធ្វើអោយពួកគេព្រួយបារម្ភផងដែរ។ ភ្ជាប់ជាមួយវាគឺជាការបង្រៀនមួយដ៏ចម្រូងចម្រាសនិងចម្រូងចម្រាសបំផុតនៃជំនឿរបស់គ្រីស្ទបរិស័ទ។ ទឡ្ហីករណ៍មិនត្រឹមតែអំពីភាពប្រាកដប្រជាថាអំពើពុករលួយនិងអំពើអាក្រក់កំពុងត្រូវបានវិនិច្ឆ័យឡើយ។ គ្រីស្ទបរិស័ទភាគច្រើនយល់ស្របថាព្រះជាម្ចាស់នឹងវិនិច្ឆ័យសេចក្តីអាក្រក់។ ជម្លោះអំពីនរកគឺអំពីអ្វីដែលវានឹងមើលទៅតើសីតុណ្ហភាពនឹងមាននៅទីនោះនិងរយៈពេលប៉ុន្មានដែលអ្នកនឹងត្រូវប្រឈមនឹងវា។ ការជជែកវែកញែកគឺនិយាយអំពីការយល់ដឹងនិងការប្រាស្រ័យទាក់ទងយុត្តិធម៌របស់ព្រះ - ហើយមនុស្សចូលចិត្តផ្ទេរនិយមន័យនៃពេលវេលានិងទីកន្លែងទៅជារៀងរហូត។

ប៉ុន្ដែព្រះគម្ពីរមិនបានចែងថាព្រះត្រូវការទស្សនៈដ៏ឥតខ្ចោះរបស់យើងដើម្បីបកប្រែវាទៅជារូបភាពដ៏ឥតខ្ចោះនៃភាពអស់កល្បរបស់ទ្រង់នោះទេ។ ទោះបីព្រះគម្ពីរនិយាយតិចតួចអំពីអ្វីដែលមើលទៅដូចនៅក្នុងនរកក៏ដោយវាកម្រនឹងត្រូវធ្វើការវិនិច្ឆ័យនៅពេលនិយាយអំពីអង្គហេតុជាក់ស្តែង។ នៅពេលដែលទ្រឹស្តីត្រូវបានពិភាក្សាឧទាហរណ៍អំពីអាំងតង់ស៊ីតេនៃការរងទុក្ខវេទនានៅក្នុងនរក - តើវាក្តៅប៉ុណ្ណានិងរយៈពេលប៉ុន្មានដែលការរងទុក្ខវេទនានឹងមានរយៈពេលយូរ - សម្រាប់មនុស្សជាច្រើនសម្ពាធឈាមកើនឡើងនិងភាពតានតឹងពេញបន្ទប់។

គ្រីស្ទបរិស័ទខ្លះជឿថាអ្វីដែលសេចក្តីជំនឿពិតត្រូវបានបង្កើតចេញពីនរក។ អ្នកខ្លះមិនចេះប្រកែកពេលនិយាយពីភាពភ័យរន្ធត់ដែលអាចកើតមាន។ ទស្សនៈណាដែលខុសពីនេះត្រូវបានបណ្តេញចេញជាលទ្ធិសេរីនិយមវឌ្ឍនភាពអរិភាពនឹងជំនឿនិងទំនោរទៅជាមិនសមហេតុផលហើយមិនដូចជំនឿដែលនៅតែប្រកាន់ខ្ជាប់នូវមនុស្សមានបាបដែលត្រូវបានប្រគល់ទៅក្នុងកណ្តាប់ដៃរបស់ព្រះដែលមានកំហឹងត្រូវបានគេចាត់ទុកថាជាមនុស្សល្ងីល្ងើ។ ជំនឿខ្លះជឿថានរកបណ្តាលឱ្យមានការស្រែកថ្ងូរមិនអាចនិយាយបានដែលជាការសាកល្បងនៃគ្រីស្ទសាសនាពិត។

មានគ្រីស្ទបរិស័ទដែលជឿលើការជំនុំជំរះរបស់ព្រះប៉ុន្តែមិនមានភាពច្របូកច្របល់ចំពោះព័ត៌មានលំអិតទេ។ ខ្ញុំជាម្នាក់ក្នុងចំនោមពួកគេ។ ខ្ញុំជឿលើការជំនុំជំរះដ៏ទេវភាពដែលឋាននរកឈរពីចម្ងាយអស់កល្បជានិច្ចពីព្រះ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយតាមព័ត៌មានលំអិតខ្ញុំមិនមានអ្វីក្រៅពីភាពច្របូកច្របល់ទេ។ ហើយខ្ញុំជឿថាសេចក្តីត្រូវការនៃការស្រែកថ្ងូរជារៀងរហូតដែលជាការពេញចិត្តនៃការពេញចិត្តចំពោះព្រះដែលមានកំហឹងគឺផ្ទុយស្រឡះពីព្រះដែលមានសេចក្តីស្រឡាញ់ដូចដែលវាត្រូវបានបង្ហាញនៅក្នុងព្រះគម្ពីរ។

ខ្ញុំមានការងឿងឆ្ងល់ចំពោះរូបភាពនៃនរកដែលត្រូវបានកំណត់ដោយតុល្យភាពយុត្តិធម៌ - ជំនឿថាព្រះធ្វើអោយឈឺចាប់លើមនុស្សមានបាបដោយសារពួកគេមិនសមនឹងទទួលបានមធ្យោបាយផ្សេងទៀត។ ហើយខ្ញុំបដិសេធគំនិតដែលថាកំហឹងរបស់ព្រះអាចត្រូវបានទាក់ទាញដោយមនុស្ស (ឬយ៉ាងហោចណាស់ព្រលឹងរបស់ពួកគេ) ត្រូវបានលីងយឺត ៗ នៅលើទឹកមាត់ដែលគ្រាន់តែជារឿងធម្មតាប៉ុណ្ណោះ។ ការផ្តល់យុត្តិធម៌ឡើងវិញមិនមែនជាផ្នែកមួយនៃរូបភាពរបស់ព្រះដូចដែលខ្ញុំដឹងនោះទេ។ ទោះយ៉ាងណាខ្ញុំជឿជាក់យ៉ាងមុតមាំថាទីបន្ទាល់ក្នុងព្រះគម្ពីរបង្រៀនថាព្រះនឹងវិនិច្ឆ័យទោសអាក្រក់។ ខ្ញុំក៏ជឿជាក់ផងដែរថាគាត់នឹងមិនធ្វើទារុណកម្មជារៀងរហូតដល់មនុស្សដោយដាក់ទណ្ឌកម្មខាងរាងកាយផ្លូវចិត្តនិងខាងវិញ្ញាណចំពោះពួកគេឡើយ។

តើយើងកំពុងការពារគំនិតផ្ទាល់ខ្លួនរបស់យើងអំពីនរកទេ?

អត្ថបទគម្ពីរអំពីឋាននរកអាចត្រូវបានបកស្រាយតាមវិធីផ្សេងៗគ្នា - ហើយនឹងក្លាយជា។ ការបកស្រាយផ្ទុយគ្នាទាំងនេះត្រលប់ទៅឥវ៉ាន់ទ្រឹស្តីនិងខាងវិញ្ញាណរបស់អ្នករុករកព្រះគម្ពីរ - យោងទៅតាមបាវចនា: ខ្ញុំឃើញវាតាមរបៀបនោះហើយអ្នកឃើញវាខុសគ្នា។ វ៉ាលីរបស់យើងអាចជួយយើងធ្វើការសន្និដ្ឋានខាងទ្រឹស្តីដែលបានបង្កើតឡើងយ៉ាងល្អឬបង្ខំឱ្យយើងចុះហើយនាំយើងឱ្យឆ្ងាយពីការពិត។

ទស្សនៈនៃនរកដែលព្រះគម្ពីរបានព្យាយាមគ្រូគង្វាលនិងគ្រូព្រះគម្ពីរបង្ហាញនៅទីបំផុតវាហាក់ដូចជាគ្មានការសម្របសម្រួលណាមួយដែលពួកគេចាប់ផ្តើមដោយផ្ទាល់ហើយដែលពួកគេព្យាយាមស្វែងរកភស្តុតាងនៅក្នុងព្រះគម្ពីរ។

ដូច្នេះខណៈពេលដែលយើងពិតជាមិនលំអៀងអំពីទីបន្ទាល់ផ្ទាល់របស់ព្រះគម្ពីរនៅពេលវាមកដល់ឋាននរកយើងត្រូវដឹងថាវាត្រូវបានប្រើជាញឹកញាប់ដើម្បីបញ្ជាក់ពីជំនឿដែលបានគិតទុកជាមុន។ អាល់ប៊ឺតអែងស្តែងបានព្រមានថា៖ យើងគួរតែព្យាយាមទទួលស្គាល់អ្វីដែលពិតនិងមិនមែនអ្វីដែលយើងចង់ទទួលស្គាល់។

គ្រីស្ទបរិស័ទជាច្រើនដែលអះអាងថាជាអ្នកអភិរក្សជឿថាអំណាចនៃព្រះគម្ពីរគឺមានគ្រោះថ្នាក់សូម្បីតែនៅក្នុងការតស៊ូនេះនិងសម្រាប់ឋាននរក។ តាមគំនិតរបស់ពួកគេមានតែនរកដែលយល់ច្បាស់ពីការធ្វើទារុណកម្មអស់កល្បជានិច្ចដែលត្រូវនឹងបទដ្ឋានព្រះគម្ពីរ។ រូបភាពនរកដែលពួកគេក្លាយជាជើងឯកគឺជាអ្វីដែលពួកគេត្រូវបានបង្រៀន។ វាគឺជារូបភាពនរកដែលអ្នកប្រហែលជាត្រូវការដើម្បីរក្សាស្ថានភាពបច្ចុប្បន្ននៃទស្សនៈពិភពលោកខាងសាសនារបស់អ្នក។ អ្នកខ្លះជឿជាក់យ៉ាងខ្លាំងចំពោះភាពត្រឹមត្រូវនិងភាពចាំបាច់នៃរូបភាពសាសនានរកដែលពួកគេមិនចង់ទទួលយកភស្តុតាងឬការជំទាស់ឡូជីខលដែលចោទសួរពីទស្សនៈរបស់ពួកគេ។

សម្រាប់ក្រុមជំនឿជាច្រើនរូបភាពនៃការធ្វើទារុណកម្មដ៏អស់កល្បជានិច្ចតំណាងឱ្យកន្ទុយដ៏អស្ចារ្យដែលគំរាមកំហែងដល់វាគឺជាឧបករណ៍វិន័យដែលពួកគេគំរាមកំហែងចៀមរបស់ពួកគេហើយណែនាំពួកគេតាមទិសដៅដែលពួកគេបានរកឃើញថាត្រឹមត្រូវ។ ខណៈពេលដែលឋាននរកដែលត្រូវបានគេមើលឃើញដោយអ្នកជឿដែលមានភាពលំអៀងយ៉ាងខ្លាំងអាចជាឧបករណ៍វិន័យដ៏គួរឱ្យទាក់ទាញអារម្មណ៍ដើម្បីឱ្យចៀមនៅលើផ្លូវវាទំនងជានឹងនាំមនុស្សឱ្យខិតជិតព្រះ។ យ៉ាងណាមិញអស់អ្នកដែលចូលរួមក្នុងក្រុមទាំងនេះដោយសារពួកគេមិនចង់ទុកចោលមិនត្រូវបានទាក់ទាញនៅក្នុងជំរុំបណ្តុះបណ្តាលសាសនាប្រភេទនេះច្បាស់ទេដោយសារតែសេចក្តីស្រឡាញ់ដែលមិនអាចប្រៀបផ្ទឹមបានរបស់ព្រះ។

ម្យ៉ាងវិញទៀតមានគ្រីស្ទបរិស័ទដែលជឿថាការវិនិច្ឆ័យរបស់ព្រះអំពីអំពើអាក្រក់គឺស្មើនឹងការរៀបចំយ៉ាងខ្លីនៅក្នុងមីក្រូវ៉េវ - យ៉ាងឆាប់រហ័សមានប្រសិទ្ធភាពនិងមិនឈឺចាប់។ ពួកគេមើលឃើញថាមពលនិងកំដៅដែលបានបញ្ចេញដោយការលាយបញ្ចូលនុយក្លេអ៊ែរប្រៀបធៀបទៅនឹងការបូជាដែលគ្មានការឈឺចាប់ដែលព្រះប្រាកដជានឹងដាក់ទណ្ឌកម្មអាក្រក់។ គ្រីស្ទបរិស័ទទាំងនេះដែលពេលខ្លះគេហៅថាជាអ្នកតស៊ូដើម្បីការបំផ្លាញព្រះហាក់ដូចជាព្រះបានប្រណីដល់លោកបណ្ឌិត។ Kevorkian (វេជ្ជបណ្ឌិតជនជាតិអាមេរិកាំងម្នាក់ដែលបានជួយអ្នកជម្ងឺធ្វើអត្តឃាតចំនួន ១៣០ នាក់) ដែលបានចាក់ថ្នាំដ៍សាហាវដល់មនុស្សមានបាបដែលត្រូវបានសម្លាប់ក្នុងនរក (ដែលនាំឱ្យមានការស្លាប់ដោយគ្មានការឈឺចាប់) ។

ខ្ញុំមិនជឿលើនរកនៃការធ្វើទារុណកម្មជារៀងរហូតនោះទេប៉ុន្តែខ្ញុំក៏មិនចូលរួមជាមួយអ្នកតស៊ូមតិនៃការបំផ្លិចបំផ្លាញដែរ។ ទស្សនវិស័យទាំងពីរមិនមានភ័ស្តុតាងក្នុងគម្ពីរទាំងអស់ទេហើយតាមគំនិតខ្ញុំកុំធ្វើយុត្តិធម៌ដល់ព្រះវរបិតាសួគ៌យើងដែលមានលក្ខណៈពិសេសជាងការស្រឡាញ់។

ឋាននរកដូចខ្ញុំបានឃើញវាគឺមានន័យដូចចម្ងាយឆ្ងាយពីព្រះប៉ុន្តែខ្ញុំជឿថារូបវ័ន្តការកម្រិតរបស់យើងទាក់ទងនឹងតក្កវិជ្ជានិងភាសាមិនអនុញ្ញាតឱ្យយើងបញ្ជាក់ពីវិសាលភាពនៃការវិនិច្ឆ័យរបស់ព្រះទេ។ ខ្ញុំមិនអាចសន្និដ្ឋានថាការវិនិច្ឆ័យរបស់ព្រះនឹងត្រូវបានផ្លាស់ប្តូរដោយគំនិតនៃការសងសឹកឬការឈឺចាប់និងការរងទុក្ខដែលបានធ្វើលើអ្នកដទៃក្នុងដំណើរជីវិតរបស់ពួកគេនោះទេ។ ពីព្រោះខ្ញុំមិនមានភស្តុតាងព្រះគម្ពីរគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីគាំទ្រទ្រឹស្តីបែបនេះទេ។ សំខាន់បំផុតធម្មជាតិរបស់ព្រះគឺសុភាពរាបនឹងរូបភាពនរកដែលត្រូវបានសម្គាល់ដោយការធ្វើទារុណកម្មអស់កល្បជានិច្ច។

ការរំពឹងទុក៖ តើវានឹងធ្លាក់ក្នុងនរកយ៉ាងដូចម្តេច?

ក្នុងន័យព្យញ្ជនៈនរកមួយដែលត្រូវបានកំណត់ដោយការធ្វើទារុណកម្មអស់កល្បជានិច្ចមានន័យថាជាកន្លែងនៃការរងទុក្ខវេទនាយ៉ាងខ្លាំងដែលជាកន្លែងដែលកំដៅភ្លើងនិងផ្សែងហួតហែង។ ទស្សនៈនេះសន្មតថាការយល់ឃើញរបស់មនុស្សចំពោះភ្លើងនិងការបំផ្លិចបំផ្លាញគឺពីមួយទៅមួយជាមួយនឹងការធ្វើទារុណកម្មអស់កល្បជានិច្ច។

ប៉ុន្តែតើនរកពិតជាកន្លែងមួយមែនទេ? តើវាមានរួចហើយឬនឹងត្រូវបណ្តេញចេញនៅថ្ងៃក្រោយ? Dante Alighieri បានសរសេរថានរកគឺជាកោណចូលដ៏ធំមួយដែលជាចុងនៃចំណុចកំពូលនៃផែនដី។ ទោះជាបទគម្ពីរដែលត្រូវគ្នារៀបរាប់អំពីទីតាំងនៅលើផែនដីជាច្រើនទៅស្ថាននរកក៏ដោយក៏ឯកសារយោងនេះត្រូវបានសរសេរសម្រាប់មនុស្សដែលមិនមែនជាមនុស្សផងដែរ។

អាគុយម៉ង់មួយទៅស្ថានសួគ៌និងឋាននរកដែលគោរពច្បាប់តក្កគឺថាអត្ថិភាពនៃព្យញ្ជនៈមួយគឺពឹងផ្អែកលើមួយផ្សេងទៀត។ គ្រីស្ទបរិស័ទជាច្រើនបានដោះស្រាយបញ្ហាឡូជីខលនេះដោយប្រៀបធៀបឋានសួគ៌និងភាពជិតស្និទ្ធនឹងព្រះខណៈពេលដែលសន្មតថាមានចម្ងាយឆ្ងាយពីព្រះទៅនរក។ ប៉ុន្តែអ្នកតស៊ូមតិតាមសំបុត្រពិតនៃរូបភាពឋាននរកមិនពេញចិត្តទាល់តែសោះចំពោះទស្សនៈដែលពួកគេហៅថាលេស។ ពួកគេទទូចថាការពន្យល់បែបនេះគឺមិនមានអ្វីក្រៅពីការស្រោចទឹកតាមបែបវិទូ Vishivashi នោះទេ។ ប៉ុន្ដែតើឋាននរកអាចមានទីតាំងដែលអាចធ្វើមូលដ្ឋានីយកម្មដែលអាចធ្វើមូលដ្ឋានីយកម្មបាននិងកន្លែងថេរ (វានៅអតីតកាលនិងបច្ចុប្បន្នរួមទាំងភាពអស់កល្បឬជានរកដែលជាធ្យូងថ្មនៃការសងសឹកដែលនៅតែត្រូវធ្វើដើម្បីឱ្យមានពន្លឺ) ដែលការឈឺចាប់ខាងរាងកាយនៃការធ្វើទារុណកម្មអស់កល្បជានិច្ចនៃនរកត្រូវបានស៊ូទ្រាំដោយព្រលឹងមិនមែនរាងកាយ?

អ្នកតស៊ូមតិខ្លះនៃជំនឿពិតបានសន្មតថានៅពេលពួកគេទៅដល់ឋាននរកព្រះជាម្ចាស់នឹងដាក់បណ្តឹងពិសេសលើឋានសួគ៌ដែលមិនសក្តិសមដែលបំពាក់ដោយឧបករណ៍ទទួលការឈឺចាប់។ ទស្សនៈនេះ - ថាព្រះគុណដែលសន្យាថានឹងមានការអភ័យទោសពិតជានឹងដាក់ព្រលឹងដែលត្រូវបានផ្តល់ឱ្យទៅឋាននរកនៅក្នុងឈុតមួយដែលនឹងធ្វើឱ្យពួកគេមានអារម្មណ៍ឈឺចាប់មិនចេះចប់ - ត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយមនុស្សដែលសមហេតុផលបើមិនដូច្នេះទេដែលហាក់ដូចជាហួសចិត្តនឹងការគោរពដ៏ស្មោះត្រង់របស់ពួកគេ។ អ្នកតស៊ូមតិតាមព្យញ្ជនៈខ្លះជឿថាសេចក្តីក្រោធរបស់ព្រះត្រូវតែមានជាចាំបាច់។ ដូច្នេះព្រលឹងដែលបានប្រគល់ទៅនរកត្រូវបានផ្តល់ឱ្យឈុតមួយដែលត្រូវបានរៀបចំឡើងសម្រាប់ពួកគេហើយមិនមែនមួយទេដែលមកពីឃ្លាំងអាវុធធ្វើទុក្ខទោសរបស់សាតាំង។

ការធ្វើទារុណកម្មអស់កល្បជានិច្ច - ការពេញចិត្តចំពោះព្រះឬសម្រាប់យើង?

ប្រសិនបើរូបភាពនៃនរកបែបនេះត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយការធ្វើទារុណកម្មអស់កល្បជានិច្ចអាចជាការភ្ញាក់ផ្អើលប្រសិនបើវាត្រូវបានគេប្រៀបធៀបទៅនឹងព្រះនៃសេចក្ដីស្រឡាញ់បន្ទាប់មកយើងដែលជាមនុស្សក៏អាចទទួលបានអ្វីមួយពីការបង្រៀនដែលតម្រង់ទិសតាមរបៀបនេះដែរ។ តាមទស្សនៈមនុស្សសុទ្ធសាធយើងមិនត្រូវបានគេគិតថាមនុស្សម្នាក់អាចធ្វើអ្វីដែលអាក្រក់ដោយមិនទទួលខុសត្រូវចំពោះវាឡើយ។ យើងចង់ធ្វើឱ្យប្រាកដថាការដាក់ទណ្ឌកម្មដ៏សុចរិតរបស់ព្រះពិតជាមិនអនុញ្ញាតឱ្យនរណាម្នាក់រួចផុតពីវាឡើយ។ អ្នកខ្លះនិយាយក្នុងបរិបទនៃការធ្វើឱ្យព្រះពិរោធរបស់ព្រះជាម្ចាស់ប៉ុន្តែការធ្វើកោសល្យវិច្ច័យនេះគឺពិតជាការច្នៃប្រឌិតដែលដឹកនាំដោយមនុស្សដែលធ្វើឱ្យយុត្តិធម៌ដល់ការយល់ដឹងរបស់មនុស្សអំពីភាពយុត្តិធម៌។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយយើងមិនគួរផ្ទេរទស្សនៈរបស់យើងចំពោះការលេងដោយយុត្តិធម៌ទៅព្រះដោយសន្មតថាព្រះចង់ឱ្យមានការពេញចិត្តតាមរបៀបដែលយើងធ្វើនោះទេ។

តើអ្នកចាំទេកាលពីអ្នកនៅក្មេងថាអ្នកបានចេញពីផ្លូវរបស់អ្នកដើម្បីដាស់តឿនឪពុកម្តាយរបស់អ្នកចំពោះកំហុសដែលត្រូវបានដាក់ទោសដោយបងប្អូនរបស់អ្នក? អ្នកមានការស្ទាក់ស្ទើរក្នុងការមើលបងប្អូនរបស់អ្នកឱ្យឆ្ងាយពីអ្វីទាំងអស់ជាពិសេសប្រសិនបើអ្នកត្រូវបានដាក់ទណ្ឌកម្មរួចហើយចំពោះការរំលោភដូចគ្នា។ ចំណុចនោះគឺដើម្បីផ្គូរផ្គងអារម្មណ៍នៃតុល្យភាពយុត្តិធម៌របស់អ្នក។ ប្រហែលជាអ្នកដឹងពីរឿងរ៉ាវរបស់អ្នកជឿដែលដេកលក់នៅពេលយប់ពីព្រោះគាត់ជឿជាក់ថានៅកន្លែងណាមួយនរណាម្នាក់អាចរួចខ្លួនដោយមានកំហុសដោយគ្មានការដាក់ទណ្ឌកម្មមិនអាចដេកលក់បាន។

ការធ្វើទារុណកម្មអស់កល្បជានិច្ចនៃនរកអាចលួងលោមយើងពីព្រោះវាត្រូវនឹងបំណងប្រាថ្នារបស់មនុស្សសម្រាប់យុត្តិធម៌និងការលេងដោយយុត្តិធម៌។ ព្រះគម្ពីរបង្រៀនយើងថាព្រះដើរតួក្នុងជីវិតរបស់មនុស្សតាមរយៈព្រះគុណរបស់ទ្រង់ហើយមិនមែនជានិយមន័យនៃការលេងដោយយុត្តិធម៌ដែលបង្កើតដោយមនុស្សទេ។ ហើយបទគម្ពីរក៏បញ្ជាក់យ៉ាងច្បាស់ថាយើងមនុស្សមិនតែងតែទទួលស្គាល់ភាពអស្ចារ្យនៃព្រះគុណដ៏អស្ចារ្យរបស់ព្រះឡើយ។ ខ្ញុំនឹងមើលវាថាអ្នកនឹងទទួលបានអ្វីដែលអ្នកសមនឹងទទួលហើយព្រះនឹងធានាថាអ្នកទទួលបានអ្វីដែលអ្នកសមនឹងទទួលបានគឺជាខ្សែរដ៏ល្អមួយ។ យើងមានគំនិតយុត្តិធម៌របស់យើងដែលជារឿយៗទាក់ទងនឹងគោលការណ៍គម្ពីរសញ្ញាចាស់ភ្នែកសម្រាប់ភ្នែក , បង្កើតធ្មេញសម្រាប់ធ្មេញប៉ុន្តែគំនិតរបស់យើងនៅតែមាន។

មិនថាយើងដើរតាមទ្រឹស្ដីវិទូឬទ្រឹស្តីវិទ្យាដែលមានលក្ខណៈជាប្រព័ន្ធដែលរៀបចំដើម្បីបំពេញសេចក្តីក្រោធរបស់ព្រះក៏ដោយសេចក្តីពិតនៅតែថាវាអាស្រ័យលើព្រះតែម្នាក់ឯងដូចជាគាត់ធ្វើចំពោះអ្នកប្រឆាំង (របស់គាត់និងរបស់យើង) ។ ប៉ូលរំusកយើងថា៖ បងប្អូនជាទីស្រឡាញ់កុំសងសឹកខ្លួនឯងឡើយតែទុកអោយព្រះជាម្ចាស់សំដែងព្រះពិរោធចំពោះព្រះជាម្ចាស់។ ដ្បិតមានចែងទុកមកថាៈព្រះអម្ចាស់មានព្រះបន្ទូលថា "ការសងសឹកស្រេចតែលើយើងទេយើងនឹងតបស្នងដល់គេវិញ" ។ (រ៉ូម ៨:១១) ។

ភាគច្រើននៃការចិញ្ចឹមសក់រអ៊ូរទាំនិងបែកខ្ចាត់ខ្ចាយដែលជាតំណាងលម្អិតនៃនរកដែលខ្ញុំបាន heard និងអានមកពីប្រភពសាសនានិងវេទិកាដែលប្រើភាសាដូចគ្នានៅក្នុងបរិបទខុសគ្នាជាងត្រូវបានគេថ្កោលទោសមិនសមរម្យនិងឃោរឃៅព្រោះវានឹងកាត់បន្ថយតណ្ហារបស់មនុស្សចំពោះការបង្ហូរឈាមនិង អំពើហឹង្សានិយាយពាក្យ។ ប៉ុន្តែបំណងប្រាថ្នាយ៉ាងខ្លាំងចំពោះការដាក់ទណ្ឌកម្មដ៏យុត្តិធម៌របស់ព្រះគឺអស្ចារ្យណាស់ដោយសារកង្វះមូលដ្ឋានគ្រឹះព្រះគម្ពីរជាក់លាក់ប្រព័ន្ធតុលាការដែលដឹកនាំដោយមនុស្សទទួលបាននូវដៃខ្ពស់។ ក្រុមមនុស្សដែលកាន់សាសនាបានទទូចថាទារុណកម្មដ៏អស់កល្បនៃឋាននរកដែលពួកគេបានឃោសនាបម្រើព្រះគឺមានពាសពេញពិភពគ្រីស្ទសាសនា (សូមមើលយ៉ូហាន ១៦.២) ។

វាជាការគោរពសាសនាដើម្បីទទូចថាអ្នកទាំងឡាយណាដែលមិនរស់នៅតាមជំនឿនៅលើផែនដីនឹងត្រូវទទួលនូវភាពធួនចំពោះការបរាជ័យរបស់ពួកគេជារៀងរហូត។ យោងទៅតាមគ្រីស្ទបរិស័ទជាច្រើនឋាននរកនឹងត្រូវបានបម្រុងទុកសម្រាប់មនុស្សដែលមិនទាន់បានរក្សាទុកឥឡូវនេះនិងទៅអនាគត។ មិនបានរក្សាទុកទេ? តើអ្នកណាដែលមិនបានសង្រ្គោះពិតប្រាកដ? នៅក្នុងរង្វង់ជាច្រើននៃជំនឿអ្នកដែលនៅក្រៅដែនកំណត់ជាក់លាក់នៃជំនឿត្រូវបានគេហៅថាមិនទាន់បានសង្រ្គោះ។ មួយចំនួននៃក្រុមទាំងនេះនិងគ្រូមួយចំនួនរបស់ពួកគេបានសារភាពថាក្នុងចំណោមពួកគេ (ពីទារុណកម្មដ៏អស់កល្បនៃកំហឹងដ៏ទេវភាព) មនុស្សមួយចំនួនដែលបានសង្រ្គោះប្រហែលជាមិនមែនជាផ្នែកនៃអង្គការរបស់ពួកគេទេ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយវាអាចត្រូវបានសន្មតថាអនុវត្តតាមសាសនាទាំងអស់ដែលផ្សព្វផ្សាយរូបភាពនៃឋាននរកដែលត្រូវបានកំណត់ដោយការធ្វើទារុណកម្មអស់កល្បជានិច្ច។

ខ្ញុំសូមបដិសេធនូវទស្សនៈរឹងរូសនិងរឹងចចេសដែលបង្ហាញការគោរពចំពោះព្រះនៃកំហឹងដែលថ្កោលទោសចំពោះអ្នកដែលនៅខាងក្រៅជំនឿដែលបានកំណត់យ៉ាងតឹងរឹង។ ជំនឿនៃជំនឿសាសនាដែលទទូចសុំការដាក់ទោសអស់កល្បជានិច្ចពិតជាអាចត្រូវបានគេមើលឃើញថាជាមធ្យោបាយមួយនៃការបង្ហាញភាពយុត្តិធម៌របស់មនុស្ស។ ដូច្នេះសន្មតថាព្រះគឺដូចយើងយើងអាចដើរតួជាភ្នាក់ងារទេសចរណ៍ដែលផ្តល់ការធ្វើដំណើរដោយមិនវិលត្រឡប់ទៅភាពអស់កល្បជានិច្ចដែលមានលក្ខណៈដោយការធ្វើទារុណកម្ម - ហើយចាត់ឱ្យពួកគេនូវកន្លែងត្រឹមត្រូវរបស់ពួកគេនៅក្នុងឋាននរកដែលបំពានប្រពៃណីនិងការបង្រៀនសាសនារបស់យើង។ ។

តើព្រះគុណអាចពន្លត់ភ្លើងនរកអស់កល្បបានទេ?

ការជំទាស់ដ៏សំខាន់មួយដែលត្រូវបានគាំទ្រដោយដំណឹងល្អប្រឆាំងនឹងរូបភាពដ៏អាក្រក់បំផុតនៃការធ្វើទារុណកម្មដ៏អស់កល្បជានិច្ចដែលអាចត្រូវបានរកឃើញនៅក្នុងសារសំខាន់នៃដំណឹងល្អ។ ជំនឿនីត្យានុកូលពិពណ៌នាអំពីសំបុត្រឥតគិតថ្លៃពីឋាននរកដែលត្រូវបានផ្តល់ជូនមនុស្សដោយផ្អែកលើការងារដែលពួកគេធ្វើ។ ការខ្វល់ខ្វាយហួសប្រមាណជាមួយនឹងប្រធានបទនៃនរកដោយជៀសមិនរួចនាំឱ្យមនុស្សកំពុងគិតតែពីខ្លួនឯង។ ជាការពិតយើងអាចខិតខំរស់នៅក្នុងរបៀបមួយដែលយើងមិនទៅឋាននរកដោយព្យាយាមរស់នៅស្របតាមបញ្ជីហាមឃាត់និងហាមឃាត់។ យើងមិនខកខានមិនបានកត់សំគាល់ថាអ្នកផ្សេងទៀតប្រហែលជាមិនព្យាយាមដូចយើងទេ - ដូច្នេះដើម្បីទទួលបានការគេងលក់ស្រួលយើងស្ម័គ្រចិត្តជួយព្រះជាម្ចាស់រកកន្លែងមួយនៅក្នុងនរកនៃការធ្វើទារុណកម្មអស់កល្បជានិច្ច។ បម្រុងទុក។

នៅក្នុងការងាររបស់គាត់ការលែងលះដ៏អស្ចារ្យ ស៊ីអេលវីសនាំយើងទៅទស្សនាឡានក្រុងខ្មោចដែលធ្វើដំណើរពីឋាននរកទៅឋានសួគ៌ដោយសង្ឃឹមថានឹងមានសិទ្ធិស្នាក់នៅជាអចិន្ត្រៃយ៍។

ពួកគេជួបប្រទះនឹងប្រជាជននៅស្ថានសួគ៌ដែលឡេវីសហៅថាអ្នកលោះជារៀងរហូត។ ស្មារតីដ៏អស្ចារ្យបានភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងខ្លាំងនៅពេលបានរកឃើញមនុស្សនៅទីនេះនៅស្ថានសួគ៌ដែលគាត់ស្គាល់ត្រូវបានគេចោទប្រកាន់ពីបទឃាតកម្មនិងសម្លាប់នៅលើផែនដី។

ខ្មោចសួរថា៖ អ្វីដែលខ្ញុំចង់ដឹងគឺជាអ្វីដែលអ្នកត្រូវធ្វើក្នុងនាមជាឃាតកដុនដាបនៅទីនេះនៅឋានសួគ៌ខណៈពេលដែលខ្ញុំត្រូវទៅផ្លូវផ្សេងទៀតហើយចំណាយពេលប៉ុន្មានឆ្នាំនេះនៅកន្លែងដែលមើលទៅដូចជាជ្រូកព្រៃ។

អ្នកលោះបានព្យាយាមពន្យល់ថាទាំងបុរសដែលគាត់បានសម្លាប់និងខ្លួនគាត់ផ្ទាល់បានផ្សះផ្សាជាមួយព្រះវរបិតាសួគ៌នៅមុខបល្ល័ង្ករបស់ព្រះជាម្ចាស់។

ប៉ុន្តែគំនិតមិនអាចទទួលយកការពន្យល់នេះបានទេ។ វាផ្ទុយពីអារម្មណ៍យុត្តិធម៌របស់គាត់។ ភាពអយុត្តិធម៌នៃការដឹងជារៀងរហូតដែលបានប្រោសលោះនៅស្ថានសួគ៌ខណៈពេលដែលត្រូវបានគេថ្កោលទោសថានៅតែស្ថិតនៅក្នុងនរកគឺមានលើសលប់។

ដូច្នេះគាត់ស្រែករកអ្នកដែលបានលោះជារៀងរហូតហើយទាមទារសិទ្ធិរបស់គាត់: ខ្ញុំគ្រាន់តែចង់បានសិទ្ធិរបស់ខ្ញុំ ... ខ្ញុំមានសិទ្ធិដូចអ្នកដែរមែនទេ?

នេះពិតជាកន្លែងដែលឡេវីសចង់ដឹកនាំយើង។ គាត់ឱ្យអ្នកដែលត្រូវបានលោះជារៀងរហូត: ខ្ញុំមិនបានទទួលអ្វីដែលជារបស់ខ្ញុំទេបើមិនដូច្នេះទេខ្ញុំនឹងមិននៅទីនេះទេ។ ហើយអ្នកនឹងមិនទទួលបាននូវអ្វីដែលអ្នកមានសិទ្ធិទទួលបានផងដែរ។ អ្នកទទួលបានអ្វីដែលប្រសើរជាងនេះឆ្ងាយ (ការលែងលះគ្នាដ៏អស្ចារ្យ, ស៊ីអេសអិលវីស, ហឺភឺនខូលីនសាន់ហ្វ្រាន់ស៊ីស្កូទំព័រ ២៦, ២៨) ។

ទីបន្ទាល់នៃព្រះគម្ពីរ - តើវាត្រូវបានគេយល់តាមព្យញ្ជនៈឬប្រៀបធៀបទេ?

អ្នកតស៊ូមតិអំពីរូបភាពនរករបៀបដែលវាមិនអាក្រក់និងអចិន្រ្តៃយ៍ត្រូវពឹងផ្អែកលើការបកស្រាយន័យត្រង់នៃបទគម្ពីរទាំងអស់ទាក់ទងនឹងនរក។ នៅសតវត្សរ៍ទី ១៤ ដាយអាល់ហៃជីយៀបានស្រមៃថានរកជាកន្លែងនៃការធ្វើទារុណកម្មដ៏រន្ធត់និងមិនអាចនឹកស្មានដល់នៅក្នុងការងាររបស់គាត់រឿងកំប្លែងដ៏ទេវភាព។ នរករបស់ដាយគឺជាកន្លែងនៃការធ្វើទារុណកម្មគួរឱ្យសោកស្តាយដែលមនុស្សអាក្រក់ត្រូវបានគេធ្វើឱ្យឈឺចាប់ដោយមិនចេះចប់ហើយពុះកញ្ជ្រោលនៅក្នុងឈាមនៅពេលដែលការស្រែករបស់ពួកគេរសាត់ទៅជារៀងរហូត។

ឪពុកនៅព្រះវិហារដើមខ្លះជឿថាអ្នកដែលបានលោះនៅស្ថានសួគ៌អាចធ្វើជាសាក្សីនៃការធ្វើទារុណកម្មរបស់អ្នកដែលត្រូវគេចោទប្រកាន់។ ដោយធ្វើដូចគ្នានឹងអ្នកនិពន្ធនិងគ្រូសហសម័យនាពេលបច្ចុប្បន្ននេះបានអះអាងថាព្រះដ៏មានមហិទ្ធិឫទ្ធិមានវត្ដមាននៅក្នុងនរកដូច្នេះដើម្បីដឹងដោយផ្ទាល់ថាការវិនិច្ឆ័យរបស់គាត់ចំពោះព្រះពិតជាត្រូវបានអនុវត្តមែន។ អ្នកដើរតាមជំនឿគ្រីស្ទានខ្លះបង្រៀនតាមពិតអ្នកដែលនៅស្ថានសួគ៌នឹងមិនព្រួយបារម្ភអំពីការស្គាល់សមាជិកគ្រួសារនិងមនុស្សជាទីស្រឡាញ់ផ្សេងទៀតនៅក្នុងឋាននរកនោះទេប៉ុន្តែសេចក្តីសុខអស់កល្បរបស់ពួកគេមកពីការស្គាល់សេចក្តីសុចរិតរបស់ព្រះជាជាងអ្វីទាំងអស់ មានការកើនឡើងហើយការព្រួយបារម្ភរបស់ពួកគេចំពោះមនុស្សដែលធ្លាប់ស្រឡាញ់នៅលើផែនដីដែលឥឡូវត្រូវស៊ូទ្រាំនឹងការរងទុក្ខវេទនាគ្មានទីបញ្ចប់ហាក់ដូចជាគ្មានន័យប្រៀបធៀបទេ។

នៅពេលស្មោះត្រង់នឹងព្រះគម្ពីរ (គួបផ្សំនឹងអារម្មណ៍ខុសឆ្គងនៃយុត្តិធម៌) ទទួលបាននូវគ្រោះថ្នាក់គំនិតមិនសមហេតុផលនឹងទទួលបានការយកចិត្តទុកដាក់ខ្ពស់។ ខ្ញុំមិនអាចស្រម៉ៃថាអ្នកដែលមកនគរស្ថានសួគ៌ដោយព្រះគុណរបស់ព្រះអាចទ្រាំទ្រនឹងការធ្វើទារុណកម្មរបស់អ្នកដទៃបានទេ - ទុកអោយតែមនុស្សជាទីស្រឡាញ់របស់គេ! ផ្ទុយទៅវិញខ្ញុំជឿលើព្រះមួយអង្គដែលមិនដែលឈប់ស្រឡាញ់យើង។ ខ្ញុំក៏ជឿដែរថាមានការពិពណ៌នានិងឧទាហរណ៍ប្រៀបធៀបជាច្រើនដែលត្រូវបានប្រើនៅក្នុងព្រះគម្ពីរដែលការបញ្ចូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់គួរតែត្រូវបានយល់ដោយមនុស្សនៅក្នុងស្មារតីរបស់គាត់។ ហើយព្រះមិនបានជម្រុញការប្រើប្រាស់ពាក្យប្រៀបធៀបនិងពាក្យកំណាព្យដោយសង្ឃឹមថាយើងនឹងបង្វែរអត្ថន័យរបស់ពួកគេដោយយកវាតាមព្យញ្ជនៈ។

ដោយ Greg Albrecht


ជាការធ្វើទារុណកម្មអស់កល្បជានិច្ចនៃឋាននរក - ការសងសឹករបស់ព្រះឬរបស់មនុស្ស?