ព្រះគ្រីស្ទគង់នៅទីនេះ!

រឿងមួយដែលខ្ញុំចូលចិត្តជាងគេគឺមកពីអ្នកនិពន្ធជនជាតិរុស្ស៊ីដ៏ល្បីល្បាញលោក Leo Tolstoy ។ គាត់បានសរសេរអំពីអ្នកផលិតស្បែកជើងមេម៉ាយម្នាក់ឈ្មោះម៉ាទីនហើយនៅយប់មួយគាត់សុបិនថាព្រះគ្រីស្ទនឹងមកធ្វើសិក្ខាសាលារបស់គាត់នៅថ្ងៃបន្ទាប់។ ម៉ាទីនរំជួលចិត្តយ៉ាងខ្លាំងហើយចង់ធ្វើឱ្យប្រាកដថាគាត់នឹងមិនធ្វើដូចផារិស៊ីដែលខកខានមិនបានស្វាគមន៍ព្រះយេស៊ូវនៅមាត់ទ្វារទេ។ ដូច្នេះគាត់ក្រោកពីដំណេកមុនពេលថ្ងៃរះចំអិនស៊ុបហើយចាប់ផ្តើមមើលតាមផ្លូវដោយយកចិត្តទុកដាក់ខណៈពេលដែលគាត់កំពុងបំពេញការងាររបស់គាត់។ គាត់ចង់ត្រៀមខ្លួននៅពេលដែលព្រះយេស៊ូវបានមកដល់។

ភ្លាមៗបន្ទាប់ពីថ្ងៃរះគាត់បានឃើញទាហានចូលនិវត្តន៍ម្នាក់កំពុងលោតព្រិល។ នៅពេលដែលជើងចាស់ចាស់ដាក់ប៉ែលចុះក្រោមដើម្បីសម្រាកនិងកក់ក្តៅម៉ាទីនអាណិតអាសូរគាត់ហើយបានអញ្ជើញគាត់ឱ្យអង្គុយក្បែរឡនិងផឹកតែក្តៅ។ ម៉ាទីនបានប្រាប់ទាហានអំពីសុបិនដែលគាត់មានកាលពីយប់មិញនិងរបៀបដែលគាត់បានរកឃើញការលួងលោមក្នុងការអានសៀវភៅដំណឹងល្អបន្ទាប់ពីមរណភាពកូនប្រុសតូចរបស់គាត់។ បន្ទាប់ពីផឹកតែច្រើនពែងហើយបន្ទាប់ពីបាន stories រឿងរ៉ាវជាច្រើនអំពីសេចក្តីសប្បុរសរបស់ព្រះយេស៊ូចំពោះមនុស្សដែលមានអាយុទាបបំផុតគាត់បានចាកចេញពីសិក្ខាសាលាហើយបានថ្លែងអំណរគុណម៉ាទីនដែលបានចិញ្ចឹមរាងកាយនិងព្រលឹងរបស់គាត់។
ក្រោយមកនៅពេលព្រឹកស្ត្រីស្លៀកពាក់មិនល្អបានឈប់នៅមុខសិក្ខាសាលាដើម្បីវេចខ្ចប់ទារកដែលកំពុងយំ។ ម៉ាទីនបានចេញទៅខាងក្រៅហើយបានអញ្ជើញស្ត្រីនោះឱ្យចូលដើម្បីឱ្យនាងអាចមើលថែទារកនៅក្បែរឡក្តៅ។ នៅពេលគាត់ដឹងថានាងគ្មានអ្វីបរិភោគទេគាត់អោយស៊ុបដែលគាត់បានរៀបចំរួមជាមួយអាវរងារនិងថវិការសំរាប់កន្សែងពោះគោ។

ពេលរសៀលស្ត្រីអ្នកថ្មើរជើងចាស់ម្នាក់បានឈប់ជាមួយផ្លែប៉ោមដែលនៅសល់មួយចំនួននៅក្នុងកន្ត្រករបស់នាងនៅតាមផ្លូវ។ នាងកាន់បាវធ្ងន់ ៗ ដោយកោរសក់លើស្មារបស់នាង។ នៅពេលដែលនាងថ្លឹងកញ្ចប់ដាក់លើបដាដើម្បីរមៀលបាវទៅស្មាផ្សេងទៀតរបស់នាងក្មេងប្រុសម្នាក់ដែលមានមួកឆែបបានចាប់ផ្លែប៉ោមមួយហើយព្យាយាមរត់ចេញ។ ស្ត្រីនោះចាប់គាត់ព្យាយាមដាល់គាត់ហើយអូសគាត់ទៅប៉ូលីសប៉ុន្តែម៉ាទីនបានរត់ចេញពីសិក្ខាសាលារបស់គាត់ហើយសុំឱ្យនាងអភ័យទោសដល់ក្មេងប្រុស។ នៅពេលស្ត្រីតវ៉ានាងបានរំMartinកម៉ាទីនអំពីរឿងប្រៀបប្រដូចរបស់ព្រះយេស៊ូអំពីអ្នកបំរើដែលម្ចាស់របស់គាត់បានលើកលែងបំណុលដ៏ច្រើនប៉ុន្តែបន្ទាប់មកបានចេញទៅហើយចាប់កូនបំណុលរបស់គាត់ដោយកអាវ។ គាត់បានធ្វើឱ្យក្មេងប្រុសសុំទោស។ ម៉ាទីនបាននិយាយថាយើងគួរតែអភ័យទោសឱ្យមនុស្សគ្រប់គ្នាជាពិសេសការគិតដោយមិនគិត។ ប្រហែលជាស្ត្រីនោះបានត្អូញត្អែរអំពីក្មេងប្រុសវ័យក្មេងទាំងនេះដែលបានខូចហើយ។ ម៉ាទីនឆ្លើយតបថាវាអាស្រ័យលើយើងដែលជាមនុស្សចាស់ដើម្បីបង្រៀនពួកគេឱ្យកាន់តែប្រសើរ។ ស្ត្រីនោះយល់ព្រមហើយចាប់ផ្តើមនិយាយអំពីចៅ ៗ របស់គាត់។ បន្ទាប់មកនាងបានក្រឡេកមើលទៅបុរសដែលជាចោរហើយនិយាយថា៖ សូមអោយព្រះជាម្ចាស់ទៅជាមួយគាត់។ នៅពេលនាងរើសបាវរបស់នាងទៅផ្ទះក្មេងប្រុសបានប្រញាប់ទៅមុខហើយនិយាយថា“ អត់ទេខ្ញុំសូមដឹកវាទៅ” ម៉ាទីនបានមើលពួកគេដើរតាមផ្លូវហើយបន្ទាប់មកត្រលប់មកធ្វើការវិញ។ មិនយូរប៉ុន្មានវាប្រែទៅជាងងឹតដូច្នេះគាត់បានបំភ្លឺចង្កៀងដាក់ឧបករណ៍របស់គាត់ហើយសម្អាតសិក្ខាសាលា។ នៅពេលគាត់អង្គុយអានគម្ពីរសញ្ញាថ្មីគាត់បានឃើញតួលេខនៅជ្រុងងងឹតនិងសំលេងមួយដែលនិយាយថា "ម៉ាទីនម៉ាទីនតើអ្នកមិនស្គាល់ខ្ញុំទេ?" តើអ្នកជានរណា?

គឺខ្ញុំសំឡេងបន្លឺសម្លេងមើលខ្ញុំជាខ្ញុំ។ ទាហានចាស់បានចេញពីជ្រុង។ គាត់ញញឹមហើយបន្ទាប់មកក៏បាត់ទៅ។

វាជាខ្ញុំសំឡេងបានខ្សឹបម្តងទៀត។ ស្ត្រីនិងកូនរបស់នាងបានផុសចេញពីជ្រុងតែមួយ។ ពួកគេញញឹមហើយបាត់ខ្លួន។

គឺខ្ញុំ! សំឡេងបានខ្សឹបម្តងទៀតហើយស្ត្រីចំណាស់និងក្មេងប្រុសដែលលួចយកផ្លែប៉ោមបានដើរចេញពីជ្រុង។ ពួកគេញញឹមហើយបាត់ខ្លួនដូចអ្នកដទៃ។

ម៉ាទីនសប្បាយចិត្តណាស់។ គាត់បានអង្គុយជាមួយគម្ពីរសញ្ញាថ្មីរបស់គាត់ដែលបានបើកដោយខ្លួនឯង។ គាត់អាននៅផ្នែកខាងលើនៃទំព័រ៖

“ ដោយសារតែខ្ញុំឃ្លានហើយអ្នកអោយអាហារមកខ្ញុំ។ ខ្ញុំស្រេកទឹកហើយអ្នកឱ្យខ្ញុំផឹកទឹក។ ខ្ញុំជាមនុស្សចម្លែកម្នាក់ហើយអ្នកបានយកខ្ញុំទៅ។ ) "អ្វីដែលអ្នកបានធ្វើចំពោះបងប្អូនតូចរបស់ខ្ញុំម្នាក់អ្នកបានធ្វើចំពោះខ្ញុំ" ។ (ម៉ាថាយ ៥.១៤ និង ១៦) ។

មែនហើយអ្វីដែលជាគ្រីស្ទានគឺច្រើនជាងការបង្ហាញសេចក្តីសប្បុរសនិងចិត្តល្អចំពោះអ្នកដែលនៅជុំវិញយើង? ដូចព្រះយេស៊ូវបានស្រឡាញ់យើងហើយបានប្រគល់ដល់យើងទ្រង់ទាញយើងតាមរយៈព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធចូលទៅក្នុងសេចក្តីអំណរនិងសេចក្តីស្រឡាញ់នៃជីវិតរបស់គាត់ជាមួយព្រះវរបិតាហើយផ្តល់អំណាចឱ្យយើងចែករំលែកសេចក្តីស្រឡាញ់របស់គាត់ជាមួយអ្នកដទៃ។

ដោយយ៉ូសែប Tkach


ជាព្រះគ្រីស្ទគង់នៅទីនេះ!