ការដឹងពីភាពពិតរបស់ព្រះទី II

ស្គាល់និងស្គាល់ព្រះ - នោះហើយជាជីវិត។ ព្រះបានបង្កើតយើងឱ្យមានទំនាក់ទំនងជាមួយគាត់។ ខ្លឹមសារសំខាន់នៃជីវិតអស់កល្បគឺយើងស្គាល់ព្រះនិងព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទដែលទ្រង់បានចាត់អោយមក។ ការស្គាល់ព្រះមិនមែនតាមរយៈកម្មវិធីឬវិធីសាស្រ្តទេប៉ុន្តែតាមរយៈទំនាក់ទំនងជាមួយមនុស្សម្នាក់។ នៅពេលទំនាក់ទំនងមានការរីកចម្រើនយើងចាប់ផ្តើមស្វែងយល់និងទទួលបានការពិតពីព្រះជាម្ចាស់។

តើព្រះមានបន្ទូលយ៉ាងណា?

ព្រះមានបន្ទូលតាមរយៈព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធតាមរយៈព្រះគម្ពីរការអធិស្ឋានស្ថានភាពនិងព្រះវិហារដើម្បីបង្ហាញអង្គទ្រង់គោលបំណងនិងផ្លូវរបស់ទ្រង់។ «ពីព្រោះព្រះបន្ទូលនៃព្រះគឺមានជីវិតរស់រវើកនិងមុតជាងដាវមុខពីរទៅទៀតហើយជ្រាបចូលទៅក្នុងព្រលឹងនិងវិញ្ញាណព្រមទាំងខួរឆ្អឹងនិងជើងហើយជាចៅក្រមនៃគំនិតនិងញ្ញាណនៃបេះដូង» (ហេព្រើរ ១: ៣) ។

ព្រះមានបន្ទូលមកកាន់យើងមិនត្រឹមតែតាមរយៈការអធិស្ឋានប៉ុណ្ណោះទេប៉ុន្តែថែមទាំងតាមរយៈព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់ទៀតផង។ យើងមិនអាចយល់ព្រះបន្ទូលរបស់ទ្រង់បានទេលើកលែងតែព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធបង្រៀនយើង។ នៅពេលយើងមកដល់ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះអ្នកនិពន្ធខ្លួនឯងមានវត្តមានដើម្បីបង្រៀនយើង។ សេចក្តីពិតមិនដែលត្រូវបានរកឃើញទេ។ សេចក្តីពិតត្រូវបានបង្ហាញ។ នៅពេលដែលសេចក្តីពិតត្រូវបានបង្ហាញដល់យើងយើងមិនត្រូវបានដឹកនាំឱ្យជួបជាមួយព្រះនោះទេ គឺ ការជួបជាមួយព្រះ! នៅពេលដែលព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធបង្ហាញពីសេចក្តីពិតខាងវិញ្ញាណពីព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះគាត់ចូលក្នុងជីវិតរបស់យើងតាមរបៀបផ្ទាល់ខ្លួន (កូរិនថូសទី ១ ២: ១០-១៣) ។

នៅក្នុងបទគម្ពីរទាំងអស់យើងឃើញថាព្រះបានមានបន្ទូលផ្ទាល់ទៅកាន់រាស្ត្ររបស់ទ្រង់។ នៅពេលដែលព្រះមានបន្ទូលវាច្រើនតែកើតឡើងចំពោះមនុស្សម្នាក់ៗតាមរបៀបពិសេស។ ព្រះមានបន្ទូលមកកាន់យើងនៅពេលដែលគាត់មានគោលបំណងនៅក្នុងជីវិតរបស់យើង។ ប្រសិនបើគាត់ចង់ចូលរួមជាមួយយើងក្នុងកិច្ចការរបស់គាត់គាត់បង្ហាញខ្លួនគាត់ដើម្បីយើងអាចឆ្លើយដោយជំនឿ។

ឆន្ទៈរបស់ព្រះមកលើយើង

ការអញ្ជើញរបស់ព្រះឱ្យទៅធ្វើការជាមួយគាត់តែងតែនាំឱ្យមានវិបត្តិជំនឿដែលតម្រូវឱ្យមានជំនឿនិងសកម្មភាព។ ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលទៅគេថា៖ «ឪពុកខ្ញុំធ្វើការរហូតមកដល់សព្វថ្ងៃនេះដែរហើយខ្ញុំក៏ធ្វើការដែរ។ »ព្រះយេស៊ូមានព្រះបន្ទូលទៅគេថា៖ «ខ្ញុំសុំប្រាប់អោយអ្នករាល់គ្នាដឹងច្បាស់ថាកូនមិនអាចធ្វើអ្វីដោយខ្លួនឯងបានទេគឺត្រូវធ្វើតែកិច្ចការដែលខ្លួនធ្វើប៉ុណ្ណោះ។ គាត់ឃើញឪពុកធ្វើ។ ពីព្រោះអ្វីដែលវាធ្វើកូនប្រុសក៏ធ្វើដូចគ្នាដែរ។ ដោយសារតែឪពុកស្រឡាញ់កូនប្រុសហើយបង្ហាញគាត់នូវអ្វីគ្រប់យ៉ាងដែលគាត់ធ្វើហើយនឹងបង្ហាញដល់គាត់នូវស្នាដៃធំជាងមុនដូច្នេះអ្នកនឹងភ្ញាក់ផ្អើល (យ៉ូហាន ៥:១៧, ១៩-5,17២០) ។

ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយការអញ្ជើញរបស់ព្រះឱ្យយើងធ្វើការជាមួយគាត់តែងតែនាំឱ្យមានវិបត្តិនៃជំនឿដែលតម្រូវឱ្យមានជំនឿនិងសកម្មភាពរបស់យើង។ នៅពេលដែលព្រះអញ្ជើញយើងឱ្យចូលរួមជាមួយគាត់ក្នុងកិច្ចការរបស់គាត់គាត់មានភារកិច្ចមួយដែលមានទំរង់ដ៏ទេវភាពដែលយើងមិនអាចធ្វើដោយខ្លួនឯងបាន។ នេះគឺជាចំណុចវិបត្តិនៃសេចក្តីជំនឿនៅពេលយើងត្រូវសម្រេចចិត្តធ្វើតាមអ្វីដែលយើងមានអារម្មណ៍ថាព្រះបញ្ជាឱ្យយើងធ្វើ។

វិបត្តិជំនឿគឺជាចំណុចរបត់មួយដែលអ្នកត្រូវធ្វើការសម្រេចចិត្ត។ អ្នកត្រូវសំរេចថាអ្នកជឿអ្វីអំពីព្រះ។ របៀបដែលអ្នកឆ្លើយតបចំពោះចំណុចរបត់នេះនឹងកំណត់ថាតើអ្នកបន្តចូលរួមជាមួយព្រះតាមអ្វីដែលព្រះជាម្ចាស់ទ្រង់អាចធ្វើបានឬថាតើអ្នកបន្តដើរលើផ្លូវរបស់អ្នកហើយខកខាននូវអ្វីដែលព្រះបានគ្រោងទុកសម្រាប់ជីវិតអ្នក។ នេះមិនមែនជាបទពិសោធន៍តែមួយលើកទេ - វាជាបទពិសោធន៍ប្រចាំថ្ងៃ។ របៀបដែលអ្នករស់នៅក្នុងជីវិតរបស់អ្នកគឺជាសក្ខីភាពនៃអ្វីដែលអ្នកជឿអំពីព្រះ។

រឿងពិបាកបំផុតមួយដែលយើងជាគ្រីស្ទបរិស័ទត្រូវធ្វើគឺបដិសេធខ្លួនឯងទទួលយកឆន្ទៈរបស់ព្រះហើយធ្វើតាមវា។ ជីវិតរបស់យើងត្រូវតែផ្តោតលើព្រះមិនមែនផ្តោតលើខ្ញុំទេ។ ប្រសិនបើព្រះយេស៊ូវក្លាយជាម្ចាស់នៃជីវិតរបស់យើងនោះទ្រង់មានសិទ្ធិធ្វើជាព្រះអម្ចាស់ក្នុងគ្រប់កាលៈទេសៈទាំងអស់។ យើងត្រូវធ្វើការកែតម្រូវសំខាន់ៗនៅក្នុងជីវិតរបស់យើងដើម្បីចូលរួមជាមួយយើងក្នុងកិច្ចការរបស់ព្រះ។

ការគោរពប្រតិបត្តិតម្រូវឱ្យពឹងផ្អែកទាំងស្រុងលើព្រះ

យើងទទួលបានបទពិសោធន៍ពីព្រះដោយស្តាប់បង្គាប់គាត់ហើយពេលដែលគាត់កំពុងធ្វើកិច្ចការរបស់គាត់តាមរយៈយើង។ ចំណុចសំខាន់ដែលត្រូវចងចាំគឺថាអ្នកមិនអាចបន្តជីវិតរបស់អ្នកដូចធម្មតាបានទេស្នាក់នៅកន្លែងដែលអ្នកនៅពេលនេះហើយទៅនៅជាមួយព្រះក្នុងពេលតែមួយ។ ការកែតម្រូវគឺចាំបាច់ជានិច្ចហើយបន្ទាប់មកការគោរពប្រតិបត្តិតាម។ ការគោរពប្រតិបត្តិតម្រូវឱ្យពឹងផ្អែកទាំងស្រុងលើព្រះដើម្បីធ្វើការតាមរយៈអ្នក។ នៅពេលដែលយើងត្រៀមខ្លួនដើម្បីបន្ទាបអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងនៅក្នុងជីវិតរបស់យើងចំពោះភាពជាម្ចាស់នៃព្រះគ្រីស្ទនោះយើងនឹងឃើញថាការកែតម្រូវដែលយើងបានធ្វើគឺពិតជាសក្តិសមនឹងរង្វាន់នៃបទពិសោធន៍របស់ព្រះជាម្ចាស់។ ប្រសិនបើអ្នកមិនបានលះបង់ជីវិតរបស់អ្នកទាំងមូលទៅកាន់រជ្ជកាលរបស់ព្រះគ្រីស្ទទេឥឡូវនេះដល់ពេលដែលអ្នកត្រូវធ្វើការសម្រេចចិត្តបដិសេធខ្លួនឯងទទួលយកឈើឆ្កាងរបស់អ្នកហើយដើរតាមទ្រង់។

«បើអ្នកស្រឡាញ់ខ្ញុំអ្នកនឹងកាន់តាមបញ្ញត្ដិរបស់ខ្ញុំ។ ហើយខ្ញុំចង់ទូលសូមព្រះវរបិតាហើយទ្រង់នឹងប្រទានអ្នកលួងលោមចិត្តអ្នកផ្សេងទៀតដែលគាត់នឹងនៅជាមួយអ្នកជារៀងរហូតគឺវិញ្ញាណនៃសេចក្តីពិតដែលពិភពលោកមិនអាចទទួលបានពីព្រោះវាមិនបានឃើញហើយមិនដឹងវា។ អ្នកស្គាល់គាត់ព្រោះគាត់នៅជាប់នឹងអ្នកហើយនឹងស្ថិតនៅក្នុងអ្នក។ ខ្ញុំមិនចង់ទុកអ្នកជាកូនកំព្រាឡើយ។ ខ្ញុំមករកអ្នក។ វានៅសល់ពេលតែបន្ដិចទៀតពិភពលោកនឹងមិនឃើញខ្ញុំទៀតទេ។ ប៉ុន្តែអ្នកគួរតែឃើញខ្ញុំព្រោះខ្ញុំរស់នៅហើយអ្នកក៏គួរតែរស់ដែរ។ នៅថ្ងៃនោះអ្នកនឹងឃើញថាខ្ញុំស្ថិតនៅក្នុងឪពុករបស់ខ្ញុំហើយអ្នកនៅក្នុងខ្ញុំហើយខ្ញុំក៏នៅក្នុងអ្នកដែរ។ អ្នកណាមានបទបញ្ជារបស់ខ្ញុំនិងប្រតិបត្ដិតាមគឺអ្នកនោះហើយដែលស្រឡាញ់ខ្ញុំ។ តែអ្នកណាដែលស្រឡាញ់ខ្ញុំនឹងត្រូវបានឪពុកខ្ញុំស្រឡាញ់ហើយខ្ញុំនឹងស្រឡាញ់គាត់ហើយបង្ហាញខ្លួនខ្ញុំដល់គាត់” (យ៉ូហាន ១.២-៣) ។

ការគោរពប្រតិបត្តិគឺជាការសម្តែងនៅខាងក្រៅដែលបង្ហាញពីសេចក្តីស្រឡាញ់របស់យើងចំពោះព្រះ។ តាមរបៀបជាច្រើនការគោរពប្រតិបត្តិគឺជាពេលវេលានៃសេចក្តីពិតរបស់យើង។ អ្វីដែលយើងធ្វើនឹងធ្វើ

  1. បង្ហាញពីអ្វីដែលយើងពិតជាជឿលើគាត់
  2. កំណត់ថាតើយើងជួបប្រទះការងាររបស់គាត់នៅក្នុងយើងដែរឬទេ
  3. កំណត់ថាតើយើងអាចស្គាល់គាត់បានកាន់តែច្បាស់និងស្គាល់គ្នា

រង្វាន់ធំសម្រាប់ការគោរពប្រតិបត្តិនិងសេចក្តីស្រឡាញ់គឺថាព្រះនឹងបង្ហាញអង្គទ្រង់ឱ្យយើងស្គាល់។ នេះគឺជាគន្លឹះដើម្បីជួបប្រទះនឹងព្រះនៅក្នុងជីវិតរបស់យើង។ នៅពេលដែលយើងដឹងថាព្រះកំពុងតែធ្វើការនៅជុំវិញយើងជានិច្ចថាព្រះអង្គមានសេចក្តីស្រឡាញ់ជាមួយយើងហើយទ្រង់មានព្រះបន្ទូលមកយើងហើយអញ្ជើញយើងអោយចូលរួមជាមួយគាត់នៅក្នុងការងាររបស់គាត់ហើយយើងត្រៀមខ្លួនដើម្បីអនុវត្តជំនឿនិងការប្រព្រឹត្ដ។ ជំហានដោយធ្វើការកែតម្រូវក្នុងការគោរពតាមការណែនាំរបស់ទ្រង់នោះយើងនឹងស្គាល់ព្រះតាមរយៈបទពិសោធន៍ខណៈពេលដែលទ្រង់កំពុងធ្វើកិច្ចការរបស់ទ្រង់តាមរយៈយើង។

សៀវភៅមូលដ្ឋាន៖ «បទពិសោធន៍ព្រះ»

ដោយ Henry Blackaby